جمال الدين عبد الرزّاق ( وفات 588 ه ) جمال الدين اصفهانى فرزند عبد الرزّاق شاعر قرن ششم هجرى قصيده سراى معروفى است . وى زرگر و نقشبند نيز بوده است . بيشتر عمر جمال الدين در اصفهان گذشت . گويا به آذربايجان و مازندران نيز سفرى كرده . جمال الدين اصفهانى مدايحى دربارهء فرمانروايان زمان خود : آل صاعد و آل خجند و آل باوند و آل سلجوق سروده است . وى چهار فرزند داشته كه از آن ميان كمال الدين اسماعيل شاعرى نامور و همسنگ پدر و به عقيدهء برخى بالاتر از وى بوده است . شعر جمال الدين اصفهانى خالى از تكلّف و روان است . ديوان شاعر در سال 1320 چاپ شده . شاهكارش تركيب بندى است در نعت رسول اكرم ( ص ) كه در اين جا نقل مىشود . 5 در نعت رسول اكرم ( ص ) اى از بر سِدره [ 1 ] شاهراهت * و اى قبّهء عرش تكيه‌گاهت اى طاق نهم رواق بالا * بشكسته ز گوشهء كلاهت هم عقل دويده در ركابت * هم شرع خزيده در پناهت اى چرخ كبود ژنده دلقى * در گردن پير خانقاهت [ 2 ] مه طاسك گردن سمندت [ 3 ] * شب طرّهء پرچم سياهت [ 4 ] جبريل مقيم آستانت * افلاك حريم بارگاهت چرخ ار چه رفيع خاك پايت * عقل ار چه بزرگ طفل راهت